düştüm, sebebi çok belli.
sen kahve fallarında gördün geldiğimi
ve ben uydurdum bütün o hayalleri.
sahiptin bana biliyordun ve öyle derin bir vadiydin,
ben, bile bile düşüyordum ve belli ki çok da hevesliydim.
düştüm, sana değil ama önce toprağa,
sonra köklerinden yükseldim dallarına.
onlarca açtı yemyeşil, yemyeşil onlarca yaprak,
ne zaman düşeriz sen ve ben
toprağa, bir meyve olarak?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder